İnsan ilişkilerinde en zor kelime “hayır” değildir.
En zor olan, o kelimeyi olgunlukla karşılayabilmektir.
Çünkü “hayır” duyduğumuzda çoğu zaman incinen kalbimiz değil, incinen nefsimizdir.
Bir dost geri çekildiğinde…
Bir sevdiğimiz mesafe koyduğunda…
Bir ortak vazgeçtiğinde…
İlk refleksimiz şudur:
“Demek ki yeterince değerli değilim.”
Oysa, insanın başkasının cevabıyla değil, kendi hakikatiyle ölçülmesi gerekir.
Her insanın bir sınırı vardır.
Her ruhun bir kapasitesi var.
Ve herkes her yükü taşıyamaz.
Biz ise çoğu zaman başkasının “hayır”ını, kendi yetersizliğimiz sanırız.
Hz. Şems’in şu sözü boşuna değildir:
“İnsanın olgunluğu, duyduğu söze değil; verdiği tepkiye bakılarak anlaşılır.”
Bir “hayır” karşısında kırılmak kolaydır. Küsmek kolaydır. İlişkiyi kesmek kolaydır.
Zor olan şudur:
Durmak. İçine bakmak. Ve şunu sormak:
“Bu kelime bende neyi tetikledi?”
Eğer bir “hayır” seni dağıtıyorsa, orada hâlâ bağımlılık vardır.
Eğer bir “hayır” seni öfkelendiriyorsa, orada hâlâ kontrol arzusu vardır.
Eğer bir “hayır” seni küçültüyorsa, orada hâlâ onay ihtiyacı vardır.
Olgun insan, başkasının cevabını kendi değeriyle karıştırmaz.
Çünkü bilir ki:
Karşı tarafın “evet”i de “hayır”ı da, onun iç dünyasının kapasitesidir.
Benim hakikatim değil.
Bir söz vardır:
“Kapı kapanıyorsa, içeri girme vakti değildir.”
Biz kapıyı zorlamaya alışmış bir çağın insanlarıyız.
Israrı sevgi zannederiz.
Mücadeleyi bağlılık sanırız.
Oysa bilinç şunu fısıldar:
Zorla açılan kapıdan huzur girmez.
İnsan ilişkilerinde gerçek kemâl, istediğini alabilmek değil, alamadığında da vakarını koruyabilmektir.
Bir “hayır” duyduğunda küçülmüyorsan…
Savunmaya geçmiyorsan…
Kendini değersiz hissetmiyorsan, işte orada büyümüşsündür.
Çünkü bilinç şunu bilir:
Beni seçmeyen, bana karşı değildir.
Sadece bana göre değildir.
Ve insan en çok, başkasının cevabıyla sarsılmadığında özgürleşir.
Bir ‘hayır’ seni yıkıyorsa, sevdiğin kişi değil; bağımlı olduğun beklentidir.
Sinem Boyan
İletişim Eğitmeni
Program Yapımcısı
Sunucu
Yorumlar
Kalan Karakter: